Trainer gezocht!

Pfff.. dat viel tegen.... In oktober heb ik dat ongelukje gehad waarbij ik een breukje in m'n elleboog op had gelopen.

Qua dagelijkse dingen heb ik er vrijwel geen last meer van, dus ik ben gisteren dan ook maar na die lange tijd begonnen weer met sporten op de sportschool.

*zucht* dat de elleboog (nog) niet geheel kan strekken bleek toch wel gevoelig en onhandig in de sportschool. En ondanks dat ik toch zo'n 10 a 15 kilo lichter deed qua gewichten dan normaal, had m'n arm er erg moeite mee met trillende spieren. Dus weer terug in de tijd, terug in gewicht en ouderwets hard werken in de sportschool. Maar dat is te overzien... dat m'n arm nog niet geheel kan strekken baart me beetje zorgen.... misschien toch maar naar de huisarts om eens na te laten kijken en wellicht met fysio te beginnen.

Tot die tijd: een personal trainer (kan je ook masseren? :) ) lijkt me wel wat.... vrijwilligers hier aanwezig? :)

Brekebeentjes...

Amper een maandje nadat ik m'n fietsongeluk heb gehad en een breuk in m'n elleboogpijp had opgelopen en waar ik nog niet totaal van hersteld ben, reed Johan gisteren op z'n motor door groen waar een fietser dacht door rood te kunnen fietsen.

Gevolg: slip, vallen en ongelukkig terecht gekomen. En in precies dezelfde spoedeisende hulp van het ziekenhuis als waar ik terecht kwam is een breuk in z'n linker sleutelbeen geconstateerd.

Dus pff.. nu ben ik weer net beetje op been, ligt hij de komende stel weken uit de running. En zo'n sleutelbeen is allemaal nóg onhandiger en nóg pijnlijker. Arme Johan en ik zal m'n verplegerspakje maar uit het stof halen...

Pfff.. zo kom je nooit in het ziekenhuis en breek je nooit wat, zo krijgen we familie-korting...

Ik leef nog!

Ja ja.. ik weet het.. het is even geleden dat ik hier wat tikte...

Vandaag precies 2 weken geleden reed ik op een smal fietspad aan de goede kant op mijn spiksplinternieuwe mountainbike. Door werkzaamheden aan de andere kant van de weg, werd er ook gefietst aan mijn kant (de verkeerde kant). Opeens dacht een vrouwtje dat ze wel even in kon halen... en dat terwijl ik net daar ook fietste... gevolg: ik vol op mijn remmen... en 1 ding is zeker...mijn remmen zijn echt ongelovelijk goed, want m'n fiets stond dan wel stil en viel om.. ik vloog nog een stukje door en belandde behoorlijk ongelukkig op m'n linker elleboog.

Na bijgekomen te zijn van de schrik probeerde ik wat te bewegen met de schouder, elleboog en pols en dat werkte. Dus met vooral pijn en moeite naar Johan z'n huis verder gefietst. Daar wat opgelapt door Johan en om flauwvallen van de pijn te voorkomen even op bed gelegen. Gedurende de avond merkte ik dat ik m'n arm niet meer zomaar kon bewegen en dat ie ondersteuning nodig had. En na een pijnlijke nacht met veel wakker, jankend van de pijn zijn we maar naar het ziekenhuis gegaan.

Daar bleek een scheur te zitten in de elleboog pijp. Net eronder (dus bovenkant bovenarm). Ik kreeg drukverband en pijnstillers en heb het hele weekend met pijn en weinig kunnen doen doorgebracht. De week erna ging het wel per dag beter, en toen donderdag het verband er af ging ging het wel aardig.

Nu 1,5 week verder is het stuk minder pijnlijk. Maar de elleboog kan nog steeds niet volledig strekken en volledig buigen. Ook bij draaiingen doet het nog pijn of is het gevoelig.

Vandaar dat ik dus een tijdje even niets getikt heb hier.. maar nu weet je ook waardoor :)

Geen idee hoe lang ik er nog last van ga houden, voor een botbreuk ben je al snel 6 weken kwijt.. en ik zit pas op week 2, begin week 3... *zucht*

Gelukkig heeft m'n mountainbike het van alle kanten overleefd. Hij heeft alleen krassen op de linker sidebar aan het stuur opgelopen. Verder gelukkig niet... het blijft zonde natuurlijk, hij was nog maar een week oud...

Desalniettemin: Ladz was afgelopen weekend wederom een succes! En vanavond naar La Demence! Wordt ook helemaal goed!

Spierpijn!

Pff.. eerst was ik een week even in de no-mood-for-gym, toen een week veels te druk op het werk en toen een week ziek... 3 weken dus niet gesport.. Afgelopen dinsdag maar weer gegaan na die 3 weken en gisteren weer.. en pfff... wat ging het moeizaam! En vandaag... helemaal stijf en spierpijn her en der...

Ernstig eigenlijk.. je begint ooit met sporten in de sportschool en vervolgens zit je er gewoon voor je hele leven (of tenminste: voor zo lang je lichaam je nog boeit), aan vast.. stop je even door drukte of ziekte en meteen heeft je lichaam weer even moeite ermee...

Maar goed.. ik denk maar zo dat de spieren niet meer lui zijn qua oefeningen en dus nu meer groeien nu ik weer pijn heb :)

We zijn er weer...

Zo.. gisteren maar weer begonnen met werken. Gelukkig is die griep uit m'n lichaam. Wat een vervelend virus is het toch eigenlijk. Voor het volgende 'seizoen' maar de griepprik nemen.
In ieder geval verliep m'n weekend dus niet zo energiek als ik had gedacht, want zo ok ik me vrijdag eigenlijk wel voelde... de nacht van vrijdag op zaterdag heb ik slecht en weinig geslapen en zaterdag had ik zo'n beetje de hele dag weer koorts. Zaterdag was dus vooral weer terug in bed en pas 's avonds rond half negen begon ik me iets beter te voelen en zelfs redelijk goed geslapen die nacht.

Johan kon het alleen niet maken gezond te blijven en kreeg/heeft last van een bijholteontsteking. Zondag hem dan ook naar huis gestuurd zodat hij bij hem thuis kon slapen en herstellen en ik bij mij thuis kon slapen en herstellen. Zonder dat we elkaar 's nachts wakker hielden en elkaar bleven aansteken.
Zondag en maandag was ik redelijk ok en heb het rustig aan gedaan om weer genoeg op krachten te komen om gisteren (dinsdag) weer te werken.

Dus deze week weer werken, nog wel wat rustiger aan aan het doen. Zo ga ik pas donderdag sporten en ben ik t/m donderdag sowieso met het openbaar vervoer in plaats van de fiets. En als het dan allemaal meezit zijn zowel Johan als ik zaterdag weer geheel op krachten om te werken op dat twee-keer-per-maand-feestje van ons.

Speaking of: aanstaande zaterdag komt Qboy uit London draaien. Wie? Nou... een van de weinige openlijke homo rappers. 1 december, met LoveDance, was hij voor een optreden in Amsterdam en zoals je wellicht weet is 1 van de organisatoren van LoveDance dezelfde als die ons twee-keer-per-maand-feestje organiseert. Zodoende komt hij nu weer, maar dan om te draaien ipv op te treden. Nu is het op zich een arrogant ventje, maar... eerlijk is eerlijk... het is leuk om naar te kijken. Beetje jammer dat hij dat zelf ook weet alleen :) Dus ik zal zeggen: kom allen, stuur me even berichtje over welk feestje ik het nou eigenlijk heb, op welk tijdstip en waar :)

Hier wat materiaal van die Qboy, zet het geluid van je pc maar gewoon uit:

Anders doen we even de griep.....

Het kon bijna niet uitblijven he... combinatie van druk op werk, wild weekend, griep-golf en vriend die met griep thuis lag..... juist... woensdagochtend werd ik al te vroeg wakker met ongelovelijk beladen gevoel. Hoofdpijn, spierpijn, niet op temperatuur. Wel braaf opgestaan en gedoucht om naar werk te gaan. Maar voelde me toch partij zwak, Johan voelde m'n huid die kookte terwijl ik kippenvel had.

Ziekmelden dus.... en bed in... woensdag hele dag zo'n beetje geslapen, gisteren ook wel veel geslapen, maar verder voor de buis gehangen en vandaag heb ik ietjes meer energie... maar nog steeds totaal niet zoals het hoort.

En ik ben al zo slecht in het accepteren van ziek zijn van mezelf... maar ja... rustig aan nog maar doen... goed uitzieken.. en dan hopen dat ik morgen weer beetje op de been ben en maandag kan werken. Want ziek zijn... is niets voor mij.....