31 oktober 2008

Ik leef nog!

Ja ja.. ik weet het.. het is even geleden dat ik hier wat tikte...

Vandaag precies 2 weken geleden reed ik op een smal fietspad aan de goede kant op mijn spiksplinternieuwe mountainbike. Door werkzaamheden aan de andere kant van de weg, werd er ook gefietst aan mijn kant (de verkeerde kant). Opeens dacht een vrouwtje dat ze wel even in kon halen... en dat terwijl ik net daar ook fietste... gevolg: ik vol op mijn remmen... en 1 ding is zeker...mijn remmen zijn echt ongelovelijk goed, want m'n fiets stond dan wel stil en viel om.. ik vloog nog een stukje door en belandde behoorlijk ongelukkig op m'n linker elleboog.

Na bijgekomen te zijn van de schrik probeerde ik wat te bewegen met de schouder, elleboog en pols en dat werkte. Dus met vooral pijn en moeite naar Johan z'n huis verder gefietst. Daar wat opgelapt door Johan en om flauwvallen van de pijn te voorkomen even op bed gelegen. Gedurende de avond merkte ik dat ik m'n arm niet meer zomaar kon bewegen en dat ie ondersteuning nodig had. En na een pijnlijke nacht met veel wakker, jankend van de pijn zijn we maar naar het ziekenhuis gegaan.

Daar bleek een scheur te zitten in de elleboog pijp. Net eronder (dus bovenkant bovenarm). Ik kreeg drukverband en pijnstillers en heb het hele weekend met pijn en weinig kunnen doen doorgebracht. De week erna ging het wel per dag beter, en toen donderdag het verband er af ging ging het wel aardig.

Nu 1,5 week verder is het stuk minder pijnlijk. Maar de elleboog kan nog steeds niet volledig strekken en volledig buigen. Ook bij draaiingen doet het nog pijn of is het gevoelig.

Vandaar dat ik dus een tijdje even niets getikt heb hier.. maar nu weet je ook waardoor :)

Geen idee hoe lang ik er nog last van ga houden, voor een botbreuk ben je al snel 6 weken kwijt.. en ik zit pas op week 2, begin week 3... *zucht*

Gelukkig heeft m'n mountainbike het van alle kanten overleefd. Hij heeft alleen krassen op de linker sidebar aan het stuur opgelopen. Verder gelukkig niet... het blijft zonde natuurlijk, hij was nog maar een week oud...

Desalniettemin: Ladz was afgelopen weekend wederom een succes! En vanavond naar La Demence! Wordt ook helemaal goed!

Labels: